Bangpreang Health Office

เตรียมรับอุบัติภัยกับPHER TEAM

00951healthoffice — Mon, 08 Jun 2009 13:20:24 +0000

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว00951ได้มีโอกาสไปร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการเตรียมความพร้อมตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข(PHER อ่านว่า เฟ๋อไม่ใช่เหว๋อนะครับ)ที่พัทยา 3 วัน 2 คืนงานนี้ต้องขอขอบพระคุณโรงพยาบาลบางบ่อเป็นอย่างสูงที่ทำให้พวกเราต้องเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว แต่ก็ใช่ว่าจะเลวร้าย เพราะอย่างน้อยทำให้พวกเรารู้ว่าสิ่งใดสมควรพึ่งพาและสิ่งใดต้องช่วยเหลือตัวเอง การจัดประชุมในครั้งนี้พวกเรารู้สึกดีอย่างมากโดยเฉพาะทีมผู้จัดที่มีความยืดหยุ่นสูง อาจารย์ที่มาบรรยายแต่ละท่านล้วนน่าสนใจ ซึ่งสิ่งที่ได้รับก็คือการที่เราจะต้องวางแผนรับมือกับสถานะการณ์ที่จะเกิดขึ้นจริงในอนาคตไม่ช้าก็เร็วโดยเฉพาะภาวะน้ำท่วม เรื่องนี้ทำให้00951อดนึกถึงเรื่องสตรอมเสริชไม่ได้ นึกแล้วก็อดหวั่นใจไม่ได้ การมาประชุมในครั้งนี้ทำ้ให้00951เข้าใจว่าที่พวกเรามาก็เพือเตรียมรับมือกับมันโดยเฉพาะ อาจารย์บอกว่าน้ำแข็งขั้วโลกละลายหมดแล้ว ฟังแล้วก็อดนั่งหนาวไม่ได้(แอร์มันเย็นมาก) สิ่งที่ได้อย่างเป็นเรื่องเป็นราวก็คือแผน แผนการเตรียมความพร้อมตอบโต้ภาวะฉุกเฉินที่จะเกิดขึ้นซึ่งทุกภาคส่วน ประชาชน อปท. โรงเรียน วัด เรือนจำ ฯลฯ จะต้องร่วมมือกันวางแผนร่วมกัน การเตรียมการที่ดีจะทำให้เราสามารถผ่านภาวะวิกฤตไปได้อย่างไม่ยากเย็น อาทิ เราจะประสานงานกับใคร ใช้สถานที่ใดในการอพยพคน ใครจะเตรียมอะไร หน่วยงานใดจะเป็นคนไปกู้ภัยด่านแรก เราจะก็บศพอย่างไรไว้ที่ไหน ใครจะเป็นคนเก็บกวาดหลังจากเหตุการณ์เลวร้ายผ่านไป เป็นต้น เหตุการณ์ที่มักถูกยกตัวอย่างก็คือ เหตุการณ์สึนามิที่เกิดขึ้นมาแล้ว 00951 หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเมื่อถึงตอนนั้นพวกเราจะมีป่าไม้โกงกางอยู่เต็มชายฝั่ง เพื่อป็นเกาะกำบังคลื่นลมให้ชาวเลโดยเฉพาะชาวคลองด่าน เด็กๆในหมู่บ้านรู้ดีว่าเขาจะดูแลตัวเองอย่างไรเมื่อมีอุบัติภัยมา เราก็ได้แต่หวังว่าพวกเราจะจับมือกันเพื่อสู้กับอุบัติภัยในอนาคต

เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว

00951healthoffice — Sun, 31 May 2009 00:23:50 +0000

00951เชื่อว่าทุกสิ่งเชื่อมโยงถึงกันหมดในโลกบูดเบี้ยวใบนี้ แม้กระทั่งสิ่งที่เราคิดว่าไม่น่าจะส่งผลกระทบได้ ลองนึกดูยกตัวอย่างเช่น เมื่อเราผายลม1 ครั้งก็สามารถทำให้โลกร้อนขึ้นได้ เมื่อคุณแคะขี้ฟันด้วยไม้จิ้มฟันคุณก็สามารถสร้างงานได้ จามเพียง 1 ครั้งก็สามารถทำให้เกิดโรคระบาดได้ ฯลฯ
อีกอย่างเมืเดือนก่อนในหมู่บ้านที่ 00951 ทำงานอยู่จู่ๆตำรวจก็มีการกวาดล้างพ่อค้ารายย่อยกันยกใหญ่ ส่งผลให้คนพ่อค้าที่00951คุ้นหน้าคุ้นตาแต่ไม่เคยใช้บริการถูกส่งตัวไปเมืองนอก(ฮ่องกง)กันเป็นทิวแถว มีเด็กน้อยในหมู่บ้านกำพร้าพ่อ(ชั่วคราวหรืออาจตลอดชีวิต)เกิดขึ้นหลายคน และที่ตามมาอาจจะกำพร้าแม่ตามมาด้วยในบางราย แม่เฒ่าก็กำพร้าลูกเมื่ออายุเมื่อตอนอายุมาก 00951 เข้าใจว่าเวลาคนเราไม่มีอะไรจะกรอกหม้อหรือลูบท้อง เมื่อมีงานเสนอเข้ามาก็ต้องรับไว้ก่อนเพื่อปากเพื่อท้อง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันส่งผลกระทบมากมายต่อหลายๆชีวิตในชุมชน ระยะนี้มีโขมยมากขึ้นในชุมชน เมื่อสองวันก่อนร้านค้าในหมู่บ้านใกล้ๆกับที่ทำงานของ00951ห่างกันเพียงไม่กี่ร้อยเมตรก็ถูกโขมยของไปกลางวันแสกๆ นี่00951ก็นึกหวั่นๆว่าเมื่อไหร่มันจะมาเยือนสถานีอนามัย ….. พวกเราทำงานกันท่ามกลางความเสี่ยง…แบบนี้ต้องใช้แบบประเมินไหมครับ?

กลับมาแว้ว…

00951healthoffice — Wed, 27 May 2009 17:26:23 +0000

หลังจากที่ร้างลาวงการเข้าป่าไปกับเสื้อแดงไปเสียนาน 00951 ได้ฤกษมาร่ายยาวในบ้านหลังนี้อีกครั้ง เห็นเพื่อนๆมีบ้านใหม่กันเยอะแยะ(ทั้งที่ตั้งใจและโดนบังคับ เหอๆ)00951 ก็อดจะอิจฉาไม่ได้ ก็เลยต้องลากสังขารมาปัดฝุ่น เช็ดถูบ้านหลังนี้ีอีกครั้ง หวังว่าจะให้มันคึกคักเหมือนกินช้างกระทืบโรงสักสามจอก เอาเป็นว่าเพื่อเป็นการฉลองการกลับมา 00951 จะขอขับเสภาให้ฟังสัก 1 บท แล้วก็ตามด้วยร้องเพลงแหล่พร้อมกับรำ(เฉิบๆ)ให้พี่น้องได้ยลยินกันแล้วกันนะครับ 555 ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยระวังสุขภาพกันด้วยนะครับ ระวังไข้หวัดหมู ระวังสุนัขจะขบกัด และเห็บเหน็บเอา สุขีๆได้ เอ ได้ บี กันถ้วนหน้านะขอครับ….before Miss Public Health now

อีกวันที่เราต้องแปลงร่าง

00951healthoffice — Sun, 03 Aug 2008 04:59:23 +0000

อนามัยโรงเรียน

พวกเราเป็นได้หลายอย่าง คนพ่นยุง คนฉีดยาหมา คนฆ่าไก่ นักอาชีวอนามัย สูตินารีเวช หมอฟัน หมออายุรกรรม หมอศัลยกรรม แต่วันนี้00951 หนึ่งคนเป็นครู หนึ่งคนเป็นบุรุษพยาบาล คอยดูแลให้ความรู้ ดูแลสุขภาพ ป้องกันโรคให้เด็กน้อย พูดถึงเด็กน้อยแล้วทำให้นึกถึง”หนึ่งใจเดียวกัน” ไปดูมากันหรือยังครับ สุดท้ายเท่าที่หาตัวเองพบจากการทำงานมานิ่นนาน “พนักงานอเนกประสงค์”เป็นคำนิยามที่เหมาะสมแล้วในการทำงาน ส่วนคุณภาพ อุดมการณ์ อยู่ที่แต่ละคนละกันครับ

หลวงตากับขาเทียมข้างใหม่

00951healthoffice — Sun, 03 Aug 2008 04:46:15 +0000

หลวงตากับขาเทียม

ขาเทียมที่ท่านได้เกิดจากความกลัว กัวที่จะต้องตัดขาจากโรคเบาหวาน สุดท้ายจากความพยายามทั้งหมดที่แพทย์แถวนั้นพึงมี ท่านต้องเสียขาไป 1 ข้างพร้อมกับได้ขาใหม่มาแทน อีก 1 ปีต่อมาเส้นเลือดที่ขาข้างขวาตีบท่านเสียนิ้วโป้งเท้าไป 1 ข้างกับความสามารถอันสูงของแพทย์ในเมืองหลวงทำให้ท่านยังเหลือขาอีก 1 ข้าง 00951ได้ประสานกับนักกายภาพบำบัดได้พาท่านไปพบแพทย์ที่รพ.ราชประชาสมาศัย และรพ.สมุทรปราการเพื่อตัดรองเท้าสำหรับผู้ป่วยเบาหวานใหม่ และเปลี่ยนเท้าเทียมที่หมดสภาพ ซึ่งงานนี่ต้องขอขอบคุณจนท.ทุกท่านที่ให้การต้อนรับ และประสานงานให้ ขอบคุณแพทย์จากทั้งสองรพ. น่ารักมากอัธยาศัยไมตรีสุดยอด ขอบคุณครับ…และในวันนั้นก็ทำให้คนมีความสุขในชีวิตเพิ่มขึ้นอีก 2 คน